Tula pahile me....

मी गर्दीत वाट हुडकतोय.................

2011-08-30T00:37:00.001-07:00

मी गर्दीत वाट हुडकतोय.................

रोज सकाळ होते, मी जागा होतो, पूर्वीही सकाळ व्हायची मी जागा व्हायचो.

उठून शाळेत जायचो, गर्दीत सामील व्हायचो, बे एके बे पासून १० वि पर्यंत मी गर्दीत चालत राहिलो.

लोक वक्तृतव स्पर्धेत भाग घेतात म्हणून मी ही घेत राहिलो, आणि अमुक एक क्लास चांगला आहे म्हणून मी पण जात राहिलो.

शाळा झाली, सगळे ११ वी / १२ वी करतात म्हणून मी ही केली, सगळे जण ढीग भरून फॉर्म भरतात म्हणून मी ही भरत राहिलो.

शेवटी काय मी पण गर्दीत चालत राहिलो. ........................

१२ वी नंतर सगळे कंप्यूटर क्षेत्रात जातात म्हणून मी पण गेलो. अमुक यांचा तो आणि तमुक यांची ती सध्या एमनसी कंपनीमधे असते , इतके हजार पगार मिळतो हे ऐकत राहिलो, मी पण त्यांच्यातलाच व्हायच्या
तयारीला लागलो. अरे तो यूएस ला गेला, हा यूके हून आला , तो युरोप मधे सेट्ल झला हे ऐकत मी पण इंजिनियर होत गेलो. सगळे कॅम्पस मधे जातात तसा मी पण गेलो आणि
पुन्हा एकदा त्याच गर्दीत एक दिवस सॉफ्टवेर इंडस्ट्री मधे उभा राहिलो.

शेवटी काय मी पण गर्दीत चालत राहिलो............................

लहान पणापासून गर्दीचा संस्कार झालेला मी असाच आयुष्यात वाहत गेलो. माझेही इंडक्षन झाले , काम झाले, कष्ट झाले , अप्रेज़ल झाले, मॅनेजर ला शिव्या देणे झाले, ३/४ स्विच झले, पॅकेज वाढले.

मी एक पक्का सॉफ्टवेर इंजिनियर झालो. मी पुर्वी पंकज द्वारकानाथ मोहोटकर मधला "पन्या / पंक्या" होतो आता "पी. एम." झालो आहे.

आता सगळ्या गोष्टी पैश्यात मोजू लागलो आहे. एक दिवस लक्ष्यात आले की मी गर्दीत आहे खरा, पण मला कोणी जवळचा नाही, वीकेंडला रस्त्यात कुठे भेटेल तिथे उभे राहून माझ्याबरोबर ३/४ तास
गप्पा मारणारा मित्र नाही. मी पण आता अगदी मित्रच नसले तरी पण कलीग बरोबर रिकामा वेळ घालवतो, वीकेंड ला फालतू गप्पा आणि लंच/ डिनरसाठी तडफडतो.

शेवटी काय मी पण गर्दीत चालत राहिलो............................

घरात पण मी नसतो कारण रोज १२ / १३ तास गर्दीत असतो, २ दिवस मिळतात म्हणून घरातले वीकेंड ला मला “जाउ दे त्याला निवांत” महणून सोडून देतात. असा मी आज काल गर्दीत असलो तरी एकटाच असतो.

आज काल मी टिपिकल सॉफ्टवेरवाला झालो आहे, माझी कंपनी, माझे पॅकेज, माझे डेसिग्नेशन, माझा वेरियबल, माझा बुक केलेला फ्लॅट, त्याचे प्रोग्रेस मधील फोटो, माझी यूके वारी त्याचे तेच ते पकाव पीकासा वरचे आल्बम, माझी कार………..सगळ्याना दाखवत बसतो…. पण का काही कळत नाही कुठे तरी मनात कुरकुरतो, …....

मला ढीग भरून स्क्रॅप येतात, ऑरकूट / फेसबुक वर शेकडो फ्रेंड्स भेटतात, सगळे स्क्रॅप शेवटी केरात जातात आणि फ्रेंड्स हे फक्त फ्रेंड्स राहतात. त्यातलाच कोणी काय भावा कुठे असतोस ये की चा मारू हे बोलत नाही, आणि आज काल आई-आप्पा कुठं तुझ्याकड की गावाकड असले प्रश्न पण विचारत नाही. कोणी फोन करून लेका गावाकड ये कि एकदा, किंवा यंदा तरी जत्रेला ये कि भावा असे पण म्हणत नाही, मला कोणीच ऑरकूट वरचा ये की मर्दा घराकड एकदा जेवाय असे पण म्हणत नाही,आम्ही ढीग आउटिंग /पार्ट्या करतो पण त्याची मजा यात नाही. गावाकडे आहेत काही मित्र, पण मी तिकडे जात नाही, आज कुठे तरी हुरहूर वाटते आहे की मी माझे पक्के दोस्त गमावल्याचे, ते गावाकडचे असले म्हणून काय झाले त्या हाकेसारखी आर्तता इथल्या फ्रेंड्सच्या इंवीटेशन मध्ये जाणवत नाही. लोकही माझे मेल/स्क्रॅप/ पीकासा आल्बम पाहतात आणि ते पण; “च्यायला हा ऑनसाइट जाऊन आला वाटते” असे म्हणत फोटो न बघता लॉग ऑफ मारतात , त्याना फार आवड नसते बघायची, एखादा कॉमेंट टाकून बस गर्दीचा नियम पाळत असतात.
गर्दीत राहून पण मी आज एकटा आहे………

नावाला फक्त लोक गर्दीत उभे आहेत, आयुष्यात एक वेळी अशी येते की ही गर्दी कामात येत नाही, कलीग म्हणणारे तुमचे जवळचे तुमच्या सुखात नक्की एन्जॉय करायला येतील, पण दुखा:च्या वेळची ग्यारेंटी नाही. पण तुम्ही सुधा
दु:खी व्हाल, त्या वेळेला कलीग, डिलीवरेबल्स, मीटिंग्समधे व्यस्त असतील आणि वीकेंड ऑलरेडी प्लान झाला रे.... सॉरी... असे म्हणत कलटी टाकतील. सॉफ्टवेर वाला झाला म्हणून काय??

दु:ख कधी तरी येतेच त्याला तुम्ही इंस्टालमेंट अमाउंट देऊन टाळू शकत नाही. प्रत्येक अडचण पैश्याने सोडवता येत नहीं. अश्या वेळी लागतात ते फक्त मित्रच, जे बिचारे कधी कलीग नसतात अणि ते कुठल्याच गोष्टी पैश्यात मोजत नसतात. मी विचार करतो की मी या गर्दीत का चालत राहिलो?? सगळे करतात तेच बरोबर असेल , जे काय व्हायचे ते सगळयांचे होईल, या गर्दीच्या फुटकळ तत्वावर विश्वास ठेवत राहिलो.

काय असते ही गर्दी? इयत्ता १ ली ते …..इंटरव्यू राउंड पर्यंत काय करते ही गर्दी?? कोण ठरवतो यांची दिशा? या गर्दीत कोणच कुणाला ओळखत नाही......पुढचा चालतो म्हणून मागचे चालतात..आणि मागे खूप लोक आहेत म्हणून पुढचा चालत राहतो. आपण जगत नाही आहोत आपण आपल्याला जगवत आहोत, कशासाठी ते कुणालाच माहीत नाही, मी माझे वैयक्तिक आयुष्य विसरत चाललो आहे का? मला पक्के मित्र मिळत नाहीत का? का मीच त्या वाटेला जात नाही. विचार करून डोके दुखु लागले , उपाय म्हणून कायतर मशीन ची हॉट कॉफी मारुन पार्किंग मधे कलीगला घेऊन चक्कर मारुन आलो.

पण आता ठरवले आहे……काही तरी केले पाहिजे, जुन्या आयुष्यात परत गेले पाहिजे, का मी जाउ शकत नाही?

माझे डेसिग्नेशन मला आडवे येते का?

कोण मला अडवणार?

का नाही मी सुखी एवढे पैसे मिळवून, का नाही मला कोण अगदी जवळचा इतके सगळे कलीग असून?

बरेच काही हरवलय........

बरेच काही गमावलय.............

नक्की कुठे वाट चुकली हे पण कळत नाहीए........

गर्दी कुठे तरी जाते म्हणून मी माझे स्वत:चे असे सगळे सोडून गर्दीतला दर्दि झालो..........

गर्दी करते ते सगळे नियम पाळायला लागलोय.

कधी तरी या कळपातून वेगळा रस्ता काढून बाहेर जायचे आहे.
बसस्स.......आता ...ठरवले आहे…आणि सुरुवातही केलेली आहे, कलीग म्हणतात हा आज काल वीकेंड ला येत नाही बरोबर, हा थोडा वेगळाच वाटतो आहे. लास्ट वीक म्हणे तेच्या गावी गेला होता तिथे सुट्टी टाकून त्या लोकांबरोबर राहिला. आज काल म्हणे पुन्हा आळंदीला ज्ञानेश्वरांच्या मंदिरात जातो, ए हा असा का करतो? या वेळी वारीला सासवडपर्यंत पायी गेला होता म्हणे, अजुन काय तर या वेळी म्हणे पुन्हा "घुमाई देवी" च्या यात्रेला गावी जाणार आहे, हे हा खरेच असे करणार आहे?

मी थोडा वेगळा झालो आहे,

गर्दीत आत्ता थोडी कुर्बुर आहे ,

अगदी मान खाली घालूनच चालत आहे..........

लोक वाट चुकलेला का म्हणेना मला……

पण मी मान खाली घालून माझी वाट शोधत आहे.

एकदा विचार करा मित्रांनो या सगळ्या गडबडीत आउटकम काय?

समाजात फक्त आपण आपल्या नावावर काही “स्क्वेरफूट” घेण्यासाठी धडपडत आहोत काय?

का उगाच फ्रेंड्स ग्रुप वरचे फ्रेंड्स काउंट दाखवून स्वत:चे समाधान करत आहोत काय?

आपलाच... गर्दीत हरवलेला एक
मित्र,

भारतभू तूच .....

2011-08-09T23:46:00.000-07:00

भारतभू तूच .....

स्वातंत्र्यवीर विनायक दामोदर सावरकर म्हणजे भारताच्या क्रांतिकार्यातील एक धगधगत नाव ,पेटता होमकुंड .तसेच स्वातंत्र्याच्या यज्ञकुंडात ज्याने आपले आयुष्य प्रियतम अशा भारतभूच्या कल्याणाकरता समिधा म्हणून ओवाळून टाकले असा वीर . अशा या स्वातंत्र्यविराला हि मानवंदना .

भारतभू तूच शतचंडी
...अन सावरकरांची जननी ना?
अंदमानच्या भिंतींचीही साक्ष
तू ऐकलीस ना ? || १||
हिंदुहिंदू हा बंधू असावा
म्हणे वीर सावरकर
एकसंध हा धर्म असावा
स्वतंत्र भारतभू लवकर || २ ||
वास्तववादी पुरुष होता
मर्दमराठा अस्पृश्यांचा
हिंदू संगठन ध्येय ठरवुनी
पिता तो झिझलेल्यांचा || ३ ||
राष्ट्रप्रेम ते आले उसळून
जणू धरूनही तत्वाला
झाले सारे विसरून गेले
जन दाखवी हिंदुत्वाला || ४ ||
शपथ तुझी अन पराक्रमांची
नवीन गाठ गुम्फिन मी
विनायकासाठी चरणतल तुझे
मम रक्ताने माखीन मी || ५ ||
माता तू त्याचीही ना
मग सावत्रपण हे कशाला
स्वतंत्र झाल्यानंतर तू
अग तो गेला तुरुंगाला || ६ ||

--copy/paste

आई..

2011-08-09T23:44:00.000-07:00

आई, तुला एकदाच हाक दिली तरी अब्जांनी धावून येशील

आई.... पूर्वजन्माची पुण्याई असावी
जन्म जो तुझ्या गर्भात घेतला
जग पाहीलं नव्हतं तरी
नऊ महीने श्वास स्वर्गात घेतला

आई, तू आहेस म्हणूनचं माझ्या
अस्तित्वाचं इथे नांदणं आहे
संस्कारांच्या असंख्य चांदण्यांनी
हृदयाच्या आभाळभर गोंदणं आहे

आई, तुझ्या रागवण्यातही
अनूभवलाय वेगळाच गोडवा
तुझ्या मायेच्या नित्य नव्या सणात
फिका पडतो दसरा नि पाडवा

आठवतं तापाने फणफणायचो तेव्हां
तू रात्रभर कपाळावर घड्या घालायचीस
सर्वत्र दिवे मिणमिणू लागायचे, तरी
तुझ्या डोळ्यातली ज्योत एकटीच लढायची

एकदा जरासं कुठे खरचटलो
आई, किती तू कळवळली होतीस
एक धपाटा घालून पाठीत
जख्मेवर फुंकर घातली होतीस

जख्मं ती पुर्ण बुजली आता
हरवून गेली त्यावरची खपली
तो धपाटा, ती फुंकर, ती माया
ती हरेक आठवण मनात जपली

आई, किती ते तुझं निस्वा:र्थ प्रेम
हृद्याच्या किती कप्प्यात साठवू मी
कितींदा नव्या हृदयाचा संदेश
देवाकडे क्षणाक्षणाला पाठवू मी

आई, हजार जन्म घेतले तरी
एका जन्माचे ऋण फीटणार नाही
आई, लाख चुका होतील मज कडून
तुझं समजावनं मिटणार नाही

आई, करोडोंन मध्ये जरी हरवलो
तरी तू मला शोधून काढशील
आई, तुला एकदाच हाक दिली
तरी अब्जांनी धावून येशील
copy/paste

असा असेन मी

2011-08-09T23:07:00.000-07:00

सिंहाचा छावा बनून आयुष्यात लढावे असे म्हणतो मी
घोड्याच्या गतीने धावावे असे म्हणतो मी
हरणासारखं कस्तुरीचा सुगंध देवून जगावे म्हणतो मी
सशासारखी चपळता बाणावी म्हणतो मी
मुंगीसारखी चिकाटी अंगी असावी असे म्हणतो मी
...मधमाश्यासारखे मध गोळा करीत कोणासाठीतरी आयुष्य वाहेन आहे म्हणतो मी
कोकिलेसारखे सुरेल गाणे गाईल असे म्हणतो मी
मोरासारखे पावसात थुई थुई नाचेन म्हणतो मी
हृदयातून कोणासाठीतरी जीव ओवाळून टाकावा असे म्हणतो मी
सहज सर्वसामान्य डोळ्यांना न दिसणारे सोंदर्य पाहीन म्हणतो मी
अशाच या रंगीबेरंगी छटामधून सुंदर तिचे चित्र साकारेन म्हणतो मी
पर्वतावर चढून आकाशात उंच भरारी घेण्याची जिद्द बाळगेन मी
कुटुंबासाठी चूल पेटवणारे जळणारे सरपण बनेन मी
सरपण जळता जळता राख झाली तरी चालेल पण तरीही राखेतून उभे राहणाऱ्या फिनिक्स पक्ष्याचाआदर्श ठेवेन मी
आयुष्यात लढता लढता तलवारीचा घाव झेलण्यास सर्वात पहिली छाती पुढे करीन मी
घायाळ जरी झालो तरी रक्ताबम्बळ होवून माझ्या रक्तातून तुझ्यासाठी आधार वाहीन मी
कधी हळवा, तरी कधी कठोर अशा विविध भूमिका साकारल्याय मी
सर्वाना आयुष्यात आनंद वाटल्याशिवाय जाणार नाही मी, जाणार नाही मी
म्हणूनच म्हणतो असा असेन मी, असा असेन मी, असा असेन मी!

--copy/paste

माते...ऐकशील का ?

2011-07-20T01:28:00.000-07:00

पुत्रास जन्म देण्यापूर्वी माते
मज कवीचे म्हणणे ऐकशील का ?

या मुलाला तुझ्या शिवबाला
जिजाऊचे संस्कार देशील का ?
...
संतांची वाणी, शिवाजींची राहणी
या गोड मनावर बिँबवशील का ?

हर हर महादेव हे प्रभावी शब्द
त्याच्या ओठावर गिरवशील का ?

समर्थांचा बोध, सत्याचा शोध
ह्रदयी अंगार मढवशील का ?

माय भगिनींच्या रक्षणासाठी
तयास लढण्यास सांगशील का ?

अन्याया विरूद्ध पेटून उठण्यास
संघर्षाची ज्योत पेटवशील का ?

युद्धात अवेळी, संकट प्रसंगी
गनिमी कावा त्यास शिकवशील का ?

--copy/paste

पाऊस आता पहिल्यासारखा

2011-07-06T01:26:00.000-07:00

माणसासारखा तोही दिल्या शब्दाला जागत नाही
पाऊस आता पहिल्यासारखा वागत नाही .......
...
पहिला कसा अगदीच वेळच्या वेळी यायचा
आज्ञाधारक मुलासारखा 'धडा पहिला' गिरवायचा
सांगितलेला गृहपाठ मन लावून करायचा
सार शिवार भिजवून मग नदीकाठी खेळायचा
हल्ली असा का वागतो कुणालाच सांगत नाही....

पहिला मेघपखाली घेउन डोंगरमाथी उतरायाचा
रानावनाच्या हिरव्या कुशीत झरे होउन खेळायचा
झरे झरे खेळत पाऊस नदीच होउन जायचा
नदी महानदी होउन गावोगावी फिरायचा
हल्ली फटकून म्हणतो कसा: कोणी माझे लागत नाही...

पहिल्यापेक्षा वागण पारच बिघडून गेलय
दया माया करत नाही, काळीज दगड केलय
कधी तरी असा येतो जणू कर्दनकाळ
धरणीवरती धो धो पडतो मनी पेटतो जाळ!
त्याचा अवतार पाहून जीव 'पाणी' मागत नाही...

पाऊस आता पहिल्यासारखा चांगला वागत नाही...
माणसा सारखा तोही दिल्या शब्दाला जागत नाही...

(कवी कोण... माहित नाही)
copy/past

एक शांत दुपार ...

2011-07-03T22:50:00.001-07:00

एक शांत दुपार ...
एक शांत दुपार ऊन पावसाचा खेळ दाखवणारी
वारयाच्या एका झोताने मन खुष करणारी

ऊन्हामुळे सावलीचे वेगवेगळे खेळ खेळणारी
पावसाच्या एका शिडकाव्याने आल्हाददायक आनंद देणारी

झाडाच्या शांत सावलीत झोप घ्यायला लावणारी
रस्त्यावरुन जाताना गरम उन्हाचे चटके सहन करायला साथ देणारी

पाण्याच्या एका थेंबाने तहान भागवणारी
गरम उन्हाचे चटक्यांनी डोळ्यात पाणी आणणारी

सुखाच्या ओंजळीतले पाण्याची चव क्वचितच अनुभवू देणारी
संपता संपता मात्र सूर्यास्ताची चाहूल देणारी

अखेर आयुष्यातल्या अन दिवसातल्या अंधाराची आठवण न चुकता करुन देणारी
एक शांत दुपार.......
copy/paste

अजूनही आठवतात मला ते दिवस

2011-07-03T22:43:00.000-07:00

अजूनही आठवतात मला ते दिवस,
लहानपणी खेळ खेळून मी थकायचो,
माझे पाय खूप दुखायचे ,
आणि मी आई म्हणून ओरडायचो...

तू तुझे काम सोडून,
माझे दुखरे पाय चेपायचे,
आई तुझे प्रेमच वेगळे,
हात लावताच दुखणे पळायचे....

रात्री तुझी झोप मोडून,
मला तू झोपवायचे,
किती सहन केले तू,
आता नाही तुला त्रास द्यायचे....

बाबांनी कितीही रागावले तरी,
तुझ्या कुशीत नेहमी जागा असायची,
तुझ्या त्या प्रेमळ मायेची,
कोणालाही सर नाही यायची....

कितीही चुकलो तरी तूच जवळ घ्यायचीस,
परत अशी चूक नाही करायची समजावायाचीस,
परत चुकलो तर चापट हि द्यायचीस,
रडणाऱ्या मला परत तूच कवटाळयाचीस....

खरे प्रेम तर तुझ्या कडून शिकावे,
भक्तप्रेमी देव हि लाजावा,
धरतीवरती तूच देव हे जाणून,
त्या देवाचाही गर्व उतरावा....

आता तुझे वय खूप झाले,
अजून लहानच मी तुझ्यासाठी,
अजूनही माझ्या तब्येतीची काळजी,
किती करतेस तुझ्या पिलांसाठी...

आता तुझे पाय दुखतात,
तेंव्हा मी का नाही चेपत?
तुझी तब्येत नसती बरी,
तेंव्हा मी का नाही विचारत??

आई मी चुकलो ग,
पैशापुढे मुकलो ग,
माझी चूक पदरात घे,
जागा तुझ्या मंदिरात दे....

तुझ्या सेवेतच सगळे सुख सामावले,
प्रेम आणि क्षमा हे दोन्ही गुण कळले,
तुझ्या प्रेमानेच धरतीवरी स्वर्ग साकारी,
स्वामी तिन्ही जगाचा आई विना भिकारी.....

--copy/paste

मी ईश्वराचा सर्वात लाडका पुत्र आहे !

2011-06-29T21:07:00.000-07:00

माझा दिवस कसा सुरु होतो माहितेय?
सकाळी उठल्यावर मी मनात पहिला विचार आणतो-
'मी ईश्वराचा सर्वात लाडका पुत्र आहे !'
बस मग मी ताजातवाना होतो,
आणि काळIच्या स्वीमिंग पूल मध्ये स्वत:ला झोकून देतो
मी अंधश्रद्धाळू नाही ...
मी दैववादी नाही ....
मला जगण्याची ओढ़ आहे......
माझी इच्छाशक्ति दुर्दम्य आहे ....
माझा कर्मावर आणि कर्तृत्वावर विश्वास आहे ........
माझी जगण्याची धडपड अविरत चालू असते ....
मी सारी शक्ति पणाला लावून हातपाय मारत असतो...
पण ईश्वरा वरचा माझा विश्वास मला जगण्याची प्रेरणा देतो
लढन्याची हिम्मत देतो !
मला प्रश्न येतात
तू ईश्वराचा लड़का पुत्र आहेस
तरी तुला दु:खाना समोर का जाव लागत?
तरीही तुझ्या वाटेवर अड़चणीचे पर्वत का उभे असतात ?
मित्रहो,
तो कदाचित दु:ख दूर करू शकत नाही
पण 'तो' सहन करण्याची ताकद देतो
'तो जगण्याचे बळ देतो ,
आणि अडचणी ही त्यानेच निर्माण केलेल्या असतात
आयुष्याच्या गाडीला सरळसोट विना अड़थळयाचा रास्ता मिळाला
आणि भरधाव सुटली तर
अपघात नाही का होणार ?
त्यासाठी त्याने ठराविक अंतरावर
अड़चणिचे स्पीडब्रेकर बसवलेले असतात !
पण खर सांगू का
हे तुम्ही विचारलत आणि मला सुचत गेल
म्हणून मी बोलत गेलो
नाहीतर एवढा खोलवर विचार मी कधीच केला नव्हता
मला एक ठाऊक आहे आपण ईश्वराचे पुत्र आहोत हे ज्याना समजत
ते आपल्या बापाला कोणताच जाब विचारत नाहित
त्याने दिलेली सुख आणि दु:ख यश आणि अपयश
ते सारख्याच सहजतेने सोसतात
कारण हे सार आपल्या अंतिम भल्यासाठी आहे
हे त्याना ठाऊक असत
मी ईश्वराचा सर्वात लाडका पुत्र आहे...
--COPY/PASTE

साधं सोपं आयुष्य

2010-04-03T18:25:00.000-07:00

साधं सोपं आयुष्य
साधं सोपं जगायचं
हसावंसं वाटलं तर हसायचं
रडावंसं वाटलं तर रडायचं
जसं बोलतो तसं नेहमी
वागायला थोडंच हवं
प्रत्येक वागण्याचं कारण
सांगायला थोडंच हवं
ज्यांना सांगायचं त्यांना सांगायचं
ज्यांना टांगायचं त्यांना टांगायचं!
मनात जे जे येतं ते ते
करून बघितलं पाहिजे आपण
जसं जगावं वाटतं तसंच
जगून बघितलं पाहिजे आपण
करावंसं वाटेल ते करायचं
जगावंसं वाटेल तसं जगायचं...
आपला दिवस होतो
जेंव्हा जाग आपल्याला येते
आपली रात्र होते जेंव्हा
झोप आपल्याला येते
झोप आली की झोपायचं
जाग आली की उठायचं!
पिठलं भाकरी मजेत खायची
जशी पक्वान्नं पानात
आपल्या घरात असं वावरायचं
जसा सिंह रानात!
आपल्या जेवणाचं, आपल्या जगण्याचं
आपणच कौतुक करायचं
असेलही चंद्र मोठा
त्याचं कौतुक कशाला एवढं
जगात दुसरं चांदणं नाही
आपल्या हसण्या एवढं!
आपणच आपलं चांदणं बनून
घरभर शिंपत रहायचं
साधं सोपं आयुष्य
साधं सोपं जगायचं
हसावंसं वाटलं तर हसायचं
रडावंसं वाटलं तर रडायचं

मला........नवर्याचा नवरा व्हायचंय ..

2010-04-01T23:30:00.000-07:00

रे झाले चंद्र तारे,पुर्या झाल्या तारका..
सुरवातीचे दिवस सरल्यावर प्रत्येक नवरा असतो सारखा
पदर खोचून प्रत्येकीला काम कराव लागतं
चंद्राच्या जागी पोळी अन तांदळातल्या खड्यांना बघाव लागतं
लग्नाआधीचा तो लग्नानतर नवरा होतो
दिलेल्या सगळ्या वचनाना केराची टोपली दाखवतो
एक दिवस मला सुद्धा त्याच्या सारखा बदलायचं
एकदा तरी मला नवर्याचा नवरा व्हायचं..
ऑफिसमधून तो येतो अन घरात फेकाफेकी करतो
मी चिडचिड केली कि लगेच म्हणतो,
अग घर असत दोघांच, एकाने जरी पसरल तरी..
दुसऱ्यान असत आवरायचं..
प्रत्येक वस्तूवर हक्क त्याचा ,जबाबदारी मात्र माझी असते
प्रत्येक वस्तू वर हक्क त्याचा , जबाबदारी मात्र माझी असते
पसरायला मात्र तो अन आवरायला फक्त मी असते
एक दिवस मला त्याला पसारा आवरताना बघायचय,
एक दिवस मला........नवर्याचा नवरा व्हायचंय ..
रोज त्याची वाट बघते अन मन कासावीस होत
वाजणाऱ्या प्रत्येक पावल; बरोबर डोळ्यात पाणी येते
कधीतरी माझ्यासारखं त्याला सुद्धा त्याला झुरताना बघायचं
एकदातरी मला नवर्याचा नवरा व्हायचंय ..
मी नवरा झाल्यावर त्याला बायको व्हाव लागेल
हातातला मोबाईल सोडून पोळ्यांना लाटावे लागेल
धुनी भाडी करताकरता कुकरच्या शिटयांना मोजावे लागेल
अन ऑफिसच्या कामानंतर घरी सुद्धा थाबावे लागेल
दमून जाईल मग तो रुसून बसेल कोपर्यात
नवरा असताना दिलेल्या त्रासांना आठवेल प्रत्येक क्षणात
मग मात्र मी त्याच्या जवळ जाईन,
त्याच्या प्रत्येक दु:खाना माझ्या कुशीत घेईन
तुम्ही म्हणालं नवरा असताना अस कसं वागता येणार
पण अहो .......
शरीर जरी नवरा असले तरी ...........
मन मात्र बायकोच असणार!!!!!!!
-सुवर्णा

मी मोर्चा नेला नाही

2009-02-01T02:24:00.000-08:00

मी मोर्चा नेला नाही, मी संपही केला नाही
मी निषेध सुद्धा साधा, कधी नोंदवलेला नाही

भवताली संगर चाले, तो विस्फ़ारुन बघताना
कुणी पोटातून चिडताना, कुणी रक्ताळून लढताना
मी दगड होउनी थिजलो, रस्त्याच्या बाजूस जेव्हा
तो मारायाला देखिल, मज कुणी उचलले नाही

नेमस्त झाड मी आहे, मूळ फ़ांद्या जिथल्या तेथे
पावसात हिरवा झालो, थंडीत झाडली पाने
पण पोटातून कुठलीही, खजिन्याची ढोली नाही
कुणी शस्त्र लपवले नाही, कधी गरूड बैसला नाही

धुतलेला सातिव सदरा, तुटलेली एकच गुंडी
टकलावर अजून रुळते, अदृश्य लांबशी शेंडी
मी पंतोजींना भ्यालो, मी देवालाही भ्यालो
मी मनात सुद्धा माझ्या, कधी दंगा केला नाही

मज जन्म फ़ळाचा मिळता, मी केळे झालो असतो
मी असतो जर का भाजी, तर भेंडी झालो असतो
मज चिरता चिरता कोणी, रडले वा हसले नाही
मी कांदा झालो नाही, आंबाही झालो नाही

लव्हलेटर.......

2009-02-01T02:23:00.000-08:00

लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे लव्हलेटर असतं
सरळ जाऊन बोलण्यापेक्ष इझी आणि बेटर असतं
गोड गुलाबी थंडीतला गोड गुलाबी स्वेटर असतं
घुसळ घुसळ घुसळलेल्या मनामधलं बटर असतं

लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे एक सॉंग असतं
ज्यातला कंटेंट राईट आणि ग्रामर नेहमीच रॉंग असतं
सुचत नाही तेव्हा तुमच्या हार्ट मधली पेन असतं
आणि जेव्हा सुचतं तेव्हा नेमकं खिशात पेन नसतं
पटलं तर पप्पी आणि खटकलं तर खेटर असतं!

लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे रेअर हॅबिट असतं
वरती वरती लायन आतून भेदरलेलं रॅबिट असतं
शक्य शक्य हातांमधून थथरणारा वर्ड असतं
नुकतंच पंख फ़ुटलेलं क्युट क्युट बर्ड असतं
होपफ़ुल डोळ्यांमधलं ड्रॉप ड्रॉप वॉटर असतं!!

लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे ऍग्रीमेंट असतं
५०% सर्टन आणि ५०% चं जजमेन्ट असतं
ऑपोनन्टच्या स्ट्रॅटेजीवर पुढचं सगळं डिपेन्ड असतं
सगळा असतो थेट सौदा काहीसुद्धा लेन्ड नसतं
हार्ट देऊन हार्ट घ्यायचं सरळ साधं बार्टर असतं!!

लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे एक ड्रीम असतं
लाईफ़च्या पेस्ट्रीवरचं स्वीट स्वीट क्रीम असतं
अर्धं अर्धं प्यावं असं शहाळ्यामधलं वॉटर असतं
तिसयासाठी नाहीच असं अगदी प्रायव्हेट मॅटर असतं

वेड लागलं

2009-02-01T02:20:00.001-08:00

दिसलीस वाऱ्यामध्ये आपुल्याच तोऱ्यामध्ये
निळेभोर नभ तुझ्या काळ्याभोर डोळ्यामध्ये
वेड लागलं...
वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं

काळ्याभोर डोळियांनी दावियला इंगा
आता रण रण माळावर घालतो मी पिंगा
चंद्राळली लाट वर गगनाला भिडे
रोज राती दारातून कवितांचे सडे माझ्या वेड लागलं...
वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
वेड लागलं आता वेड लागलं आता वेड लागलं

हिरव्याशा पदराचे हलताना पान
कोण नभ कोण धरा झाडा नाही भान
जशी काही पाखराला दिसे दूर वीज
तिला म्हणे येना माझ्या घरट्यात नीज आता वेड लागलं...
वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
आता वेड लागलं, वेड लागलं, वेड लागलं

पुनवेची रात अशी येताना भरात
घालतो मी हाक आता रिकाम्या घरात
पाहतो मी बोलतो मी चालतो मी असा
वाऱ्यावर उमटतो अलगद ठसा आता वेड लागलं...
वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
आता वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं

खुळावले घरदार खुळावला वंश
मीच केले जागोजाग देहावर दंश
उसळली अगं अशी झणाणली काया
जीव असा खुळा त्याला विषाचीच माया आता वेड लागलं...
वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं
आता वेड लागलं मला वेड लागलं मला वेड लागलं

मला ठावं वेड तुझे विनाशाची हाक
डोळ्यातून दिसू लागे वेडसर झाक
नका लागू नादी सारी उपराटी तऱ्हा
शहाण्याच्या समाधीला शेवटचा चिरा..हां वेड लागलं
वेड लागलं, हां वेड लागलं, वेड लागलं, आता वेड लागलं

हरकत नाही...

2009-02-01T02:15:00.000-08:00

"अक्षर छान आलंय यात !"
माझी कविता वाचताना
मान तिरकी करत
ती एवढंच म्हणते...

डोळ्यांत तुडुंब भरलेली झोप,
कपाळावर पेंगत बसलेले काही भुरटे केस,
निसटून गेलेली एक चुकार जांभई,
आणि नंतर...
वाचता वाचता मध्येच
आपसूक मिटलेले तुझे डोळे,
कलंडलेली मान,
आणि हातातून अशीच कधीतरी निसटलेली,
जमिनीवर पडलेली
माझी कवितांची वही...

हरकर नाही, हरकत नाही;
कविता म्हणजे तरी आणखी काय असतं !!

-----------------------------------------------संदीप

हे गंधित वारे

2009-02-01T02:14:00.000-08:00

हे गंधित वारे फिरणारे
घन झरझर उत्कट झरणारे . . .
हे परिचित सारे पूर्वीचे . . .
तरी आता त्याही पलिकडचे . . .
बघ मनात काही गजबजते . . .
क्षणाक्षणाच्या दिव्यादिव्यातून अत्तर जळते रे
उमजत नाही ओढ कुणाची सुखवित सलते रे . . .
हे गंधित वारे फिरणारे घन झरझर उत्कट झरणारे . . .

कुठल्या देशी नकळत माझे पाऊल पडले रे
सूर रोजचे कसे नव्याने मनास भिडले रे
हे गीत जयाला पंखसुध्दा . . .
अन हवाहवासा डंखसुध्दा . . .
कधि शंकित अन नि:शंकसुध्दा . . .
क्षणाक्षणाच्या दिव्यादिव्यातून अत्तर जळते रे
उमजत नाही ओढ कुणाची सुखवित सलते रे . . .
हे गंधित वारे फिरणारे घन झरझर उत्कट झरणारे . . .

मनात जे जे दडून होते नकळत आकळते
कसे दुज्याच्या स्पर्शाने 'मीपण' झगमगते
ही जाणीव अवघी जरतारी . . .
हर श्वासातुन परिमळणारी . . .
हर गात्रातुन तगमगणारी . . .
क्षणाक्षणाच्या दिव्यादिव्यातून अत्तर जळते रे
उमजत नाही ओढ कुणाची सुखवित सलते रे . . .
हे गंधित वारे फिरणारे घन झरझर उत्कट झरणारे . . .

नाव न उरले, गाव न उरले, अवघे ओसरले
बेभानाचे भान जिण्याला बिलगुन बसलेले
हा स्पर्श विजेच्या तारांचा . . .
हा उत्सव बघ अस्वस्थाचा . . .
हा जीव न उरला मोलाचा . . .
क्षणाक्षणाच्या दिव्यादिव्यातून अत्तर जळते रे
उमजत नाही ओढ कुणाची सुखवित सलते रे . . .
हे गंधित वारे फिरणारे घन झरझर उत्कट झरणारे . . .

-संदिप खरे

मी

2009-01-30T21:17:00.002-08:00

असेनही जरी मी सर्वांनी सोडलेला...!!!
असेनही जरी मी साम्प्रत्काली मोड्लेला...!!!
परुंतु इतुके निश्चित मजला ठाव की
मी इथला - पण नक्षत्रांशी जोडलेला...!!!!

हे गंधित वारे

2009-01-30T21:17:00.001-08:00

हिरे-मोती

2009-01-30T21:16:00.001-08:00

आता उरले ना दिस; रूसण्याचे-भांडण्याचे,
क्षण क्षण हिरे-मोती; शेवटले वेचण्याचे ॥ धृ ॥

किती काळ रहायचे; मान-अपमानी दंग,
पहा लकाके नभात; कसा शेवटला रंग.
कोण जाणे कोण्या क्षणी; सारे सोडून जायचे,
क्षण क्षण हिरे-मोती; शेवटले वेचण्याचे ॥ १ ॥

जरी भांडलो-तंडलो; तरी तुझीया सोबती,
दिली दुर्दैवाला पाठ; अन्‌ संकटाला छाती.
सारे कठीण; तुझीया सवे मृदूल व्हायचे,
क्षण क्षण हिरे-मोती; शेवटले वेचण्याचे ॥ २ ॥

काही उणे माझ्यातले; काही दुणे तुझ्यातले,
बघ शेवटास सारे; कसे सुखमय झाले.
जन्मी पुढल्याही होऊ; अजूनही ओळखीचे,
क्षण क्षण हिरे-मोती; शेवटले वेचण्याचे ॥ ३ ॥

कष्ट, ध्यास, त्रागा, प्रेम, जिद्द, तडजोड, भीती,
जे जे झरले ते पाणी; आणि उरले ते मोती.
येत्या उद्याने जपावा; असा शिंपला व्हायचे,
क्षण क्षण हिरे-मोती; शेवटले वेचण्याचे ॥ ४ ॥

हृदय

2009-01-30T21:15:00.001-08:00

हृदय फेकले तुझ्या दिशेने
झेलाया तू गेलीस पटकन्‌
गफलत झाली परि क्षणांची
पडता खाली फुटले खळ्‌कन्‌

हृदय फेकले तूही जेंव्हा
सुटले तेही,पडलेही पण
तुटले नाही-फुटले नाही
नाद निघाला केवळ खण्‌कन्‌

गोष्ट येवढी इथेच थांबे
अशा गोष्टींना नसतो नंतर
खळ्‌कन्‌ आणि खण्‌कन्‌ यांतील
कधी कुठे का मिटले अंतर

मन पोलादी नकोच तुजसम
असो असूदे काच जरीही
फुटून जाते क्षणी परंतु
गंजायाची भीती नाही

तुला मी पाहिले

2009-01-30T21:12:00.000-08:00

मेघ नसता वीज नसता, मोर नाचु लागले,
ज़ाहले इतुकेच होते कि तुला मी पाहिले

गोरट्या गालावरी का चोरटा हा रक्तिमा,
तू मला चोरून बघताना तुला मी पाहिले

एवढे नाजूक आहे वय तुझे माझ्या फ़ुला,
रंग देखील पाकळ्यांवर भार वाटू लागले

लाख नक्षत्रे उराशी नभ तरीही हळहळे,
हे तुझे नक्षत्र वैभव का धरे वर राहिले ?

पाहता तुज रंग उडुनी होई गजरा पांढरा
शल्य हे त्याच्या उरातील बघ सुगंधू लागले
भर पहाटे मी फ़ुलांनी दृष्ट काढून टाकली,
पाहती स्वप्नी तुला जे भय तयांचे वाटले

मेघ नसता वीज नसता, मोर नाचु लागले,

ज़ाहले इतुकेच होते कि तुला मी पाहिले

तू...

2008-02-01T00:39:00.000-08:00

फुलांनी पुन्हा चूर लाजून व्हावे, अशी गोड तू...निशेने नव्या मंद गंधात न्हावे,
अशी गोड तू...
जसे चातकाला मिळावे जरा थेंब मेघातले,मनाचे समाधान आकंठ व्हावे,
अशी गोड तू...
तहानेत ज्या बालकाने किती आसवे वाहिली,तुला पाहता त्या मुलाने हसावे,
अशी गोड तू...
सदा व्हायची धुंद राधा जशी पाहुनी श्रीधरा,हरीने तसे धुंद होऊन जावे,
अशी गोड तू...
कशाला अशी आर्तशी भैरवी आळवू मी पुन्हानवे सूर आता मनाचे जुळावे,

अशी गोड तू...

Pula..

2008-02-01T00:23:00.000-08:00

क्षण

2008-02-01T00:17:00.000-08:00

क्षण गेलेले कधीच येणार नाहीत परतून, मात्र आठवणी त्यांच्या राहतील सदैव मनात घर करून .. आनंदाचे क्षण काही, काही क्षण दुःखाचे ..दूर जाताच आठवती क्षण सारे सोबतीचे ,क्षण बालपणीच्या हट्टाचे, कॉलेजमधील मौजमजेचे..समाधानाचे क्षण आणि काही कठीण प्रसंगाचे.सरकतात डोळ्यापुढे जेव्हा भरून येतात डोळे,वाटते फिरून यावेत आयुष्यात पुन्हा ते क्षण सारे !

Udas KA..??

2008-02-01T00:11:00.001-08:00

Tahan

2008-02-01T00:08:00.000-08:00

Vande MAtaram.

2008-01-30T23:41:00.000-08:00

सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या

2008-01-30T23:36:00.000-08:00

सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या
तुझेच मी गीत गात आहे
अजुन ही वाटते मला की
अजून ही चांद रात आहे
कळे ना मी पाहते कुणाला
कळे ना हा चेहरा कुणाचा
पुन्हा पुन्हा भास होत आहे
तुझे हसू आरशात आहे
सख्या तुला भेटतील माझे
तुझ्या घरी सूर ओळखीचे
उभा तुझ्या अंगणी स्वरांचा
अबोल हा पारिजात आहे
उगीच स्वप्नांत सावल्यांची
कशास केलीस आजर्वे तू
दिलेस का प्रेम तू कुणाला
तुझ्याच जे अंतरात आहे

Janma Mrityu

2008-01-30T23:27:00.000-08:00

aaaaaaaaaas.....

2008-01-30T23:17:00.001-08:00

aaaaaaaaaas.....

2008-01-30T23:17:00.000-08:00

2007-12-29T07:53:00.000-08:00

आयुष्य खूप सुंदर आहे

2007-11-18T07:02:00.000-08:00

आयुष्य खूप सुंदर आहे बघायला गेलं तर
दु:खातही सुख आहेजगायला गेलं तर
अश्रूंतही एक समाधान आहेवाटायला गेलं तर
समाधानातही चिंता आहेजपायला गेलं तर
काट्यांतही मखमल आहेसोसायला गेलं तर
फुलां कडूनही जख्म आहेकुस्करायला गेलं तर
अपयशातही नवी आशा आहेपचवायला गेलं तर
यश खूपच क्षणिक आहेउमजायला गेलं तर
मातीतच खरं सोनं आहे शरीर श्रमाने माखल्यावर
रत्नांची शेवटी मातीच होते फुलांनी शरीर झाकल्यावर
निखाऱ्यांवर चालावं लागतं कापसावर उतानी पडल्यावर
वेदनांशी स्पर्धा करावी लागते
हास्य चेहऱ्या मागे दडल्यावर
कल्पना शक्तीचं प्रगती आहे
विज्ञानाचे धडे चाळायला गेलं तर
प्रगतीच विनाशाचं कारण आहे
इतिहासाचं चंदन उगाळायला गेलं तर
"त्यागा" पुढे सारचं शुल्लक आहे
विचारात गीतासार साठवला तर
उदार वृत्ती कधी कधी घातक ठरते
सुर्यपुत्र कर्ण आठवला तर....
खरचं आयुष्य ज्या थोड्यांना कळलं
त्या भाग्यवंतांचं ठीक आहे उरलेल्यांसाठी एकचं प्रश्न.... पणअगणित उत्तरांचं पीक आहे

Mhanalo nahi...*****

2007-03-15T02:19:00.000-07:00

मराठी मुलगी

2006-11-09T20:05:00.000-08:00

company मधे अनेक mod मुली असतात,
पण जी गोड लाजते,
ती मुलगी मराठी असते.

company मध्ये मुली short top घालतात.
पण जी पाठ दिसू नये म्हणून top खाली ओढते,
ती मुलगी मराठी असते.
company मध्ये मुली jeans घलुन येतात,
पण जि jeans बरोबर पायात पैजण घालते,
ती मुलगी मराठी असते.

कंपनीमधे अनेक मुली असतात
पण वात्रटपणा केल्यावए कानाखाली वाजवते
ती मुलगी मराठी असते

कॉलेजमधे अनेक मुली असतात
स्वतःच्या नोट्स सहज दुसरयाला देते
ती मुलगी मराठी असते

शॉपींगलाही अनेक मुली जातात
खर्चाचा विचार करुन फ़क्त कानातलं घेऊन येते
ती मुलगी मराठी असते .

जाता जाता एवढं कर...

2006-10-08T04:21:00.000-07:00

जाता जाता एवढं कर
एवढी कविता वाचून जा .
जाता जाता अंगणामधली
दोन फुलं वेचून जा .

जाता जाता एवढं कर
तुझा रुमाल एथेच राहू दे .
वा-याची झुळुक आहे तोवर
चाफा मंद वाहू दे .

जाता जाता एवढं कर
विसरणार नाही असं तरी म्हण .
मनाच्या कुपीत जपून ठेवीन
अत्तरासारखा एकेक क्षण !

जाता जाता एवढं कर
सगळंच चांदणं ओढून जा .
अमावास्येचा चंद्र तेवढा
माझ्यासाठी सोडून जा .

जाता जाता एवढं कर
पाउस बरसून गेलाय का बघ .
पावसाच्या धारांत दडून जाईल
तुझ्या माझ्या आसवांचं जग !

जाता जाता एवढं कर
आता काही म्हणू नकोस .
पण स्वप्नात आलोच कधी तर ,
निदान नाही म्हणू नकोस !

मी आनंदयात्री

2006-09-16T22:56:00.000-07:00

मी आनंदयात्री
अफाट आकाश
हिरवी धरती
पुनवेची रात
सागर-भरती
पाचूंची लकेर
कुरणाच्या ओठी
प्रकाशाचा गर्भ जलवंती-पोटी
अखंड नूतन मला ही धरित्री
आनंदयात्री मी आनंदयात्री
मेघांच्या उत्सवीं
जाहलों उन्मन
दवांत तीर्थांचे
घेतलें दर्शन
दूर क्षितिजाची
निळी भुलावण
पाशांविण मला
ठेवी खिळवून
अक्षयवीणाच घुमे माझ्या गात्री
आनंदयात्री मी आनंदयात्री
हलके कढून
कंटक पायींचे
स्वरांत विणिले
सर मीं स्वप्नांचे
हासत दु:खाचा
केला मी स्वीकार
वर्षिलें चादंणें
पिऊन अंधार
प्रकाशाचें गाणें अवसेच्या रात्रीं
आनंदयात्री मी आनंदयात्री.

नशीब

2006-08-19T21:21:00.000-07:00

माणसे हवीशी वाटतात ती कधी भेटत नाही जी माणसे नकोशी वाटतात त्यांचा सहवास संपत नाही ज्यांच्याकडे जावेशे वाटते त्यांच्याकडे जायला जमत नाही ज्यांच्याकडे जाऊ नये असे वाटते त्यांच्याकडे जावेच लागते जेंव्हा जीवन नकोसे वाटते तेंव्हा काळ संपत नाही जीवनामध्ये सुरुवातीस ज्यात अथ नाही असे वाटते, त्यातच खूप अथ भरलेला आहे असे आयुष्याच्या शेवटी कळते जेंव्हा जीवनाचा खरा अथ कळतो तेंव्हा काळ संपलेला असतो नशीब हे असच असते त्याच्याशी जरा जपून वागाव लागत तिथे कोणाचेच चालत नाही जिकडे नेईल तिकडे जावेच लागते.

2006-07-25T19:52:00.000-07:00

ऐक्‍य

2006-07-25T19:48:00.000-07:00

रक्ताच्या थेंबासाठी आतूर माणसे झाली
ही पशुता अडवायाला ऐक्‍याच्या करू या ढाली
अंधार जरी हा आता पण तो ही दोन क्षणांचा
येईल नव्याने पुन्हा पूर्वेस उद्याही लाली
प्रीतीने विश्‍वासाचे घालू या कुंपण दारी
तेजाचे दवबिंदू मग हसतील फुलांच्या गाली
दुःखातून सावरताना पाठीवर हात असावा
दुःखित मनाला तेव्हा तो वाटत असतो वाली
मी भित्रा नाही तरीही हित त्यांचेही चिंततो
जे माझे किंवा परके देतील शाप वा गाली

विराणी

2006-07-25T19:45:00.000-07:00

शब्द गुंफूनी शब्दात
गजरा कवितेचा
सूर गुंफूनी सूरात
साज माझ्या गीताचा

गीत माझे गाण्यासाठी
तुला यावे लागेल
शब्दात गुंतवूनी शब्द
धुंद व्हावे लागेल

धुंदीत गातानाही
सुरांचे भान ठेवावे लागेल
नाहीतर मलाच माझी"विराणी' गावी लागेल

पाऊस

2006-07-25T19:43:00.000-07:00

पावसाच्या हलक्‍या सरी पडत होत्या
चार-दोन चुकार बालसरी खिडकीतून आत झेपावत होत्या
माझ्याशी दंगामस्ती करत होत्या
भान विसरून मीही खेळत होते, पावसाशी.....हे काय!
भिजतेस काय अशी पावसात? अन्‌ एकटीच! तो आत येत म्हणाला
आणि माझ्या लक्षात आलं.
पाऊस वयात आला होता.....

एक प्रवास..

2006-07-21T22:09:00.000-07:00

एक प्रवास मैत्रीचा
जश्या हळुवार पावसाच्या सरींचा
ती पावसाची सर अलगद येवुन जावी
अन एक् सुंदरशी संध्याकाळ हळुच खुलुन यावी..

एक प्रवास सहवासाचा
जणु अलगद पडणार-या गारांचा
न बोलताही बरच काही सांगणारा
अन स्पर्श न करताही मनाला भिडणारा..

एक प्रवास शुन्याचा
जणु हीमालयाशी भिडण्याचा
शुन्यातुन नवे जग साकारणारा
अन नव्या निर्मितीची चाहुल देणारा..

एक प्रवास जगण्याचा
क्शणा क्शणाला माणुस घडवण्याचा
हसता हसता रडवणारा
अन रडवुन हळुच हसवणारा..
एक प्रवास प्रेमाचा
भुरभुरणार-या दोन जिवांचा
जिंकलो तर संसार मांडायचा
अन हरलो तर नवीन वाटा शोधायच्या..
एक प्रवास प्रयत-नांचा
सुख़ दुख़ातील नाजुक क्शणांचा
अखंड घडवणार-या माणुसकीचा
अन नवी उमेद देणार-या घडींचा..
एक प्रवास..
तुमच्या आमच्या आवडीचा
साठवु म्हंटले तर साठवणींचा
आठवु म्हंटले तर आठवणींचा
इथे हळुच येवुन विसावलाय..

एक प्रवास

Hasata Hasata...

2006-07-17T19:46:00.000-07:00

आपलंही कुणी असावं..!

2006-07-03T19:39:00.000-07:00

ह्या खांद्यावर डोकं ठेवून
तिला रडावंसं वाटावं .

काँलेजनंतर मागे थांबून
सोबत बसावंसं वाटावं .

ज्या स्वप्नांमधे माझ्या
सगळ्या रात्री जागतात .

त्या स्वप्नांमधे हरवून
तिलाही जागावंसं वाटावं .

माझे आसू पुसून तिनं
आमच्या सुखात हसावं .

कधीतरी वाटतं यार,
आपलंही कुणीतरी असावं..!

छोट्या छोट्या गोष्टींमधे खोटं खोटं चिडावं .
पण, भेटीनंतर निघते म्हणताना तिचं पाऊल अडावं .

बाकी सगळ्या जगाचा पडेलच विसर तेव्हा ,
तिनं माझ्या प्रेमात अगदी आकंठ बुडावं .

ह्या छोट्याश्या स्वप्नानं एकदाच खरं व्हावं .
नेहमीच वाटतं यार, आपलंही कुणी असावं..!

संध्याकाळ

2006-07-01T03:51:00.000-07:00

तशी ही संध्याकाळ नेहमीसारखीच होती. क्षितिजाकडे कलणाऱ्या सूर्याने नभी नारिंगीरंगाच्या तेजाची रांगोळी पसरली होती. पक्ष्यांचे आणि प्राण्यांचे(मनुष्यप्राण्याचेही) थवे घराच्या वाटेने निघाले होते. दिवसाचा सारा खेळ संपायलाअवघा काही अवधी शिल्लक होता. त्यानंतर अंधाराच्या छायेत चंद्र-चांदण्यांच्या टिपूरप्रकाशाचा लपंडाव सुरू होणार होता. अशा या वेळी (की अवेळी कोणास ठाऊक) चाकोरीतल्याआयुष्यातल्या चौकटीचा आणखी एक दिवस संपवून परतत असतानाच एका गंधाचा दरवळ मनालास्पर्शून गेला. त्याने स्मृतींच्या कप्प्यावर साठलेली धूळ अचानक बाजूला सारलीगेली.... अन्‌ मुक्त मनाने जुन्या आठवांना साद घातली

यात काही पाप नाही

2006-07-01T03:16:00.000-07:00

सिगरेटचा जेव्हा तुम्ही, मजेत घेता मस्त झुरका,
आवडलेल्या आमटीचा, आवाज करीत मारता भुरका,
विश्वास ठेवा यात काही पाप नाही,आनंदाने जगायचं नाकारणं,
याच्यासारखा आणि दुसरा शाप नाही !

जबरदस्त डुलकी येते, धर्मग्रंथ वाचता वाचता,
लहान बाळासारखे तुम्ही, खुर्चीतच पेंगू लागता,
विश्वास ठेवा यात काही पाप नाही,
आनंदाने जगायचं नाकारणं,
याच्यासारखा आणि दुसरा शाप नाही !

देवळापुढील रांग टाळून, तुम्ही वेगळी वाट धरता,
गरम कांदाभजी खाऊन, पोटोबाची पूजा करता,
विश्वास ठेवा यात काही पाप नाही,आनंदाने जगायचं नाकारणं,
याच्यासारखा आणि दुसरा शाप नाही !

प्रेमाची हाक येते, तुम्ही धुंद साद देता,
कवितेच्या ओळी ऐकून, मनापासून दाद देता,
विश्वास ठेवा यात काही पाप नाही,
आनंदाने जगायचं नाकारणं,
याच्यासारखा आणि दुसरा शाप नाही !

हॆ फक्त सिनॆमात

2006-07-01T02:22:00.000-07:00

हॆ फक्त सिनॆमात......
खडतर परिस्थितीत ती,
खुप अभ्यास करतॆ,
परिशेचा रिझल्ट लागतो
ती फस्ट क्लास यॆते...

हॆ फक्त सिनॆमात
च्यायला आपल्या लाईफ मधे
अस काही होत नाहि.
प्रथमच ती त्याला भेटतॆ,
माहीती खूप नसूनही,
चक्क त्याच्या प्रॆमात पडते...

अनेक संकट येऊनही
त्याच्याशीच् लगीन घडते..
हॆ फक्त सिनॆमात
च्यायला आपल्या लाईफ मधे
अस काही होत नाहि.

छोटस एक घर असतं
चारच माणस असतात
आयुष्यभर जॊडीने प्रॆमानॆ राहतात
म्हातारी झाल्यावर मरुन जातात......

सनसनाटी असे त्यांच्या लाईफ मध्ये
काहीच घडत नाही
हॆ फक्त आपल्या लाईफ मध्ये ...
सिनॆमात अस कधी सुद्धा हॊत नाही..!!!

पावसाळे...तिच्या-माझ्या संगतीत भिजलेले

2006-06-29T19:35:00.000-07:00

आठवून पाहायचो मी काही पावसाळे
तिच्या-माझ्या संगतीत भिजलेले
हवेभोवती गंध घेवून
रानोमाळ पसरलेले. . .

आठवायचा अवचीत मग तो नदीकाठ
कमळ फुलांनी बहरलेला
चांदणीची वाट पाहत मग
तो चंद्र रात्र जागलेला. . .

जाणवायची नकळत मग ती बोचरी थंडी
गुलाबी स्वप्नातून जागवणारी
नुसतीच मग एक निरर्थक धडपड
अपूर्णततेही पूर्णत्व शोधणारी. . .

आठवून यायची, तीची सारी वचने
अशीच कुठेशी मोडून पडलेली
प्रतिसादांना शोधणारी तीची प्रत्येक हाक
नियतीने माझ्यापासून दूर लोटलेली. . .

दाटलेलं धुकं मग सावकाश पाझरायचं
ओल्या होवून जायच्या तिच्या सगळया "आठवणी"
एखाद-दुसरां मग त्या चुकार थेंबानी
उगीचचं भरुन यायची माझी गोठलेली "पापणी"

तु

2006-06-29T19:29:00.000-07:00

अळवावरच्या पाण्यात मी
आताच न्हाऊन आलोय
आठवणींचा गाळ मी
आताच जाळून आलोय

खरचं,
शब्द हे मुके असतात
डोळे हे अधु असतात
तु असलीस नसलीस तरी
पापण्या मात्र रडत असतात

एकच गोष्ट आता मी
तुझ्याकडून शिकलो
जाळलेल्या आठवणींवर
जगायला शिकलो

मात्र आता खूप झाले
तुझ्यासाठी झुरणे
आसवांच्या नदीमध्ये
पुन्हा पुन्हा डुंबणे

ठरवलयं,
आता एकच गोष्ट करणार
समोर तुझ्या असाच जगणार
पाहू नको तेव्हा तू
माझ्या डोळ्यामध्ये
अधू ते नक्कीच असतील
"पाऊलखुणांमध्ये"

समोर कधी आलीस तरी
खंबीर उभा राहीन
चुकुनच जर बोललीस तर
हसून दाद देईन

"पण,"
यापुढे मात्र मला आठवू नकोस
स्वतःसाठी मला तू साठवू नकोस
कारण,
मीच नसेन तेव्हा
तुझ्या कश्यासाठीही
एकच फक्त असेल तेव्हा
"तुझ्या जीवामधूनी"

अळवावरच्या पाण्यात तेव्हा
तू न्हाऊन येशील
आठवणींचा गाळ तेव्हा
तू जाळून येशील."

2006-06-28T19:46:00.000-07:00

त्याला वडापाव आवडत नाही
तिला वडापाव आवडतो
तिने वडापावचा हट्ट धरताच
तो सॉलिड भडकतो

अरबट चरबट खाण्यापेक्षा
सुकी भेळ का खात नाहीस
त्याचे असले गोल फंडे
तिला खरंच कळत नाहीत

वडापाव is unhelthy
वडापाव is junk food
वडापाव is tempting
वडापाव tastes so good

वडापाव पोट बिघडवतो
तरीही तु त्याच्यासठी इतकी वेडी
कधी खात तर नाहीस
मग तुला काय कळणार आहे त्यातली गोडी

वडापाव फुकटचं खाणं
काहीतरी आपलं तेलकट उगाच
मन आणि पोट कसं त्रुप्त होऊन जातं
एक वडापाव पोटात जाताच

दरवेळी फिरायला गेल्यावरदोघांचं हे असं होतं
खाण्यावरुन भांडण होऊनवेटर समोर हसं होतं
वडापाव आवडत नसला तरीपाणीपुरी त्याला आवडते
मग पाणीपुरी तरी healthy कशीयावर तिही झगडते
चिडुन मग ती रुसुन राहतेफुगून बसते पुरीसारखी
त्याचं तिचं भांडण असंआंबट गोड चटणीसारखं

2006-06-27T20:51:00.000-07:00

सुंदर सोनेरी अन्‌ काळी
अलगद पसरते जाळी
निशेची सावली नभी राहते
साऱ्या नभाच्या कुशीत
कृष्णमेघाच्या मिठीत
ती निमिषभर उभी राहते
किती ओजस्वी, तरुण
ऐटीत येतो तो वरुण
जलमोतींत पृथ्वी नाहते
जुळतो मेघांचा एक खेळ
न दवडता वेळ
ती निमिषभर उभी राहते
तळपे तिचा अलंकार
दिव्यत्वाचा साक्षात्कार
सारी पृथ्वी तिचे तेज पाहते
कृष्णमेघाच्या अडून
हलकेच गोड हसून
ती निमिषभर उभी राहते
तिचा दराराही खूप
असामान्य रौद्ररूप
तेजस्वी लकेर जणू वाहते
तिचा बाण धारदार
अन्‌ करायला वार
ती निमिषभर उभी राहते
चमकते क्षण दोन क्षण
गहिवरतो आपण
ती कविमनाच्या नभी राहते
माझ्या मनाच्या कुशीत
या कवितेच्या मिठीत
ती निमिषभर उभी राहत

माझी प्रेयसी...

2006-06-27T20:50:00.000-07:00

सहज बोल बोल म्हणता
झाली हो ती माझी प्रेयसी
लडिवाळ, मधाळ बोलाने
प्रेमवृक्ष लाविला मानसी
मजभोवती अल्लडतेने
बागडूनी केले मला गुंग
तिच्या या स्मितमुखी हास्याच्या
खळीत झालो मी उगा दंग
हरिणीवाणी चपळ, मृग
नयनी नेत्र, नाजूक गळा
गौरवर्णी, भरदार कुंभ
अप्सरा की परी करी खुळा
तरी वाटली भोळी भाबडी
साधीसुधी, आदर्श युवती
प्रेमाने, प्रेयसीने जिंकुनी
केले आपुला जीवनसाथी

डोळ्यात वाच माझ्या...

2006-06-27T20:49:00.000-07:00

डोळ्यात वाच माझ्या, ते मेघ दाटलेले
थेंबात पावसाच्या, अश्रूही गोठलेले
डोळ्यात वाच माझ्या, ते चांदणे नभातून
चंद्राला पाहून तेही, लाजले मनातून
डोळ्यात वाच माझ्या, स्वप्न त्या पाखराचे
झाडावरच्या त्याच्या, इवल्याशा घरट्याचे
डोळ्यात वाच माझ्या, मनोगत क्षितिजाचे
संदेश आकाशाचा, पोचविणाऱ्या पाखराचे
डोळ्यात वाच माझ्या, तो शब्द बोलणारा
भावना कवितेत उतरविणारा,
तो मनातील मंद वारा.

आम्ही...

2006-06-27T20:43:00.000-07:00

नमस्कार सुप्रभात,

आम्ही नाही वाऱ्यावर सोडलेले,

कितीही भिरभिरले पंख नभात तरी जमीनीशी जोड्लेले..

आकाशाला गवसणी घालताना,

गरज असते मातीच्या आश्वस्थ नजरेची..

उडायची हॊस संपल्यावर,

दाणा टिपायला जमीनीवर यायची..

मांजा घट्ट धरुन ठेवला,

तर पतंग कधी उडेल का?

वाट शोधायची असेल त्याला त्याची

तर दोऱ्याला ढिल हवी ना?

घरट्यात फ़क्त बसुन, उडणं शिकता येत नाही,

वाऱ्याशी झुंज मग पेलवत नाही..

कधी थकतील पंख अन अडखळुन जखमाही होतील,

पण याच जखमा हातातील बळ बनुन जगाचा सामना करतील

मातीचा सुगंध फ़िकट होतोय अगदी मान्य..

पण कोसळणारा पाऊसही नाही ना सामान्य?

सुर्याचे धगधगतं तेज

पॊणिमेच्या चंद्राची जागा कधीच नाही घेणार,

कितीही वणवा पेटला चहुबाजुंना

तरी मनात एक नितळ ज्योत तेवतच राहणार..

मैत्री ...

2006-06-27T20:36:00.001-07:00

मैत्री म्हणजे मायेची साठवण,
मनाने मनाला दिलेली प्रेमाची आठवण
हा धागा नीट जपायचा असतो,
तो कधी विसरायचा नसतो
कारण ही नाती तुटत नाहीत,
ती आपोआप मिटून जातात
जशी बोटांवर रंग ठेवून
फुलपाखरे हातून सुटून जातात...

कुणाच्या इतक्याही...

2006-06-27T20:36:00.000-07:00

कुणाच्या इतक्याही जवळ जावू नये
की आपल्याला त्याची सवय व्हावी
तडकलेच जर ह्र्दय कधी
जोडतांना असह्य यातना व्हावी

डायरीत कुणाचे नाव इतकेही येवू नये
की पानांना ते नाव जड व्हावे
एक दिवस अचानक त्या नावाचे
डायरीत येणे बंद व्हावे

स्वप्नात कुणाला असंही बघु नये
की आधाराला त्याचे हात असावे
तुटलेच जर स्वप्न अचानक
हातात आपल्या कहीच नसावे

कुणाला इतकाही वेळ देवू नये
की आपल्या क्षणाक्षणावर त्याचा अधिकार व्हावा
एक दिवस आरशासमोर आपणास
आपलाच चेहरा परका व्हावा

कुणाची इतकीही ओढ नसावी
की पदोपदी आपण त्याचीच वाट बघावी
त्याची वाट बघता बघता
आपलीच वाट दिशाहीन व्हावी

कुणाची इतकेही ऐकू नये
की कानात त्याच्याच शब्दांचा घुमजाव व्हावा
आपल्या ओठातूनही मग
त्याच्याच शब्दांचा उच्चार व्हावा

कुणाची अशीही सोबत असू नये
की प्रत्येक स्पंदनात ती जाणवावी
ती साथ गमवण्याच्या केवळ भीतीने
डोळ्यात खळकन अक्ष्रू जमावी

कुणाला इतकाही माझा म्हणू नये
की त्याचे ' मी पण ' आपण विसरुन जावे
त्या संभ्रमातून त्याने आपल्याला
ठेच देवून जागे करावे
पण, पण
कुणाच्या इतक्याही दूर जावू नये
की आपल्या सावली शिवाय सोबत काहीच नसावे

नेहमीच वाटतं ...

2006-06-27T20:31:00.000-07:00

ह्या खांद्यावर डोकं ठेवून
तिला रडावंसं वाटावं .
काँलेजनंतर मागे थांबून
सोबत बसावंसं वाटावं .

ज्या स्वप्नांमधे माझ्या
सगळ्या रात्री जागतात .
त्या स्वप्नांमधे हरवून
तिलाही जागावंसं वाटावं .

माझे आसू पुसून तिनं
आमच्या सुखात हसावं .
कधीतरी वाटतं यार,
आपलंही कुणीतरी असावं..!

छोट्या छोट्या गोष्टींमधे
खोटं खोटं चिडावं .
पण, भेटीनंतर निघते म्हणताना
तिचं पाऊल अडावं .

बाकी सगळ्या जगाचा
पडेलच विसर तेव्हा ,
तिनं माझ्या प्रेमात
अगदी आकंठ बुडावं .

ह्या छोट्याश्या स्वप्नानं
एकदाच खरं व्हावं .
नेहमीच वाटतं यार,
आपलंही कुणी असावं..!

Garva..

2006-06-27T20:27:00.000-07:00

पाऊस दाटलेला, माझ्या घरावरी हा
दारास भास आता, हळूवार पावलांचा

गवतास थेंब सारे बिलगून बैसलेले
निथळून साचलेले, तळवा भिजेल आता, हळूवार पावलांचा

झाडावरुन पक्षी, सारे उडून गेले
जेव्हा भिजून गेले, पंखात नाद त्यांच्या हळूवार पावलांचा

पाऊल वाट सारी, रात्री भिजून गेली
विसरुन तीच गेली, ओला ठसा कुणाच्या हळूवार पावलांचा

Jeevan gatha..

2006-06-27T20:26:00.000-07:00

ज़न्माला आला आहेस
थोडं जगून बघ ,
जीवनात दु:ख खूप आहे ,
थोडं सोसून बघ !
चिमुट्भर दु:खाने कोसळू नकोस ,
दु:खाचे पहाड चडून बघ !
यशाची चव चाखून बघ ,
अपयश येत, निरखून बघ ,
डाव मांडणं सोपं असतं ,
थोडं खेळून बघ !
घरटं बांधणं सोपं असतं ,
थोडी मेहनत करुन बघ !
जगणं कठीण असतं , मरणं सोपं असतं ,
दोन्हीतल्या वेदना झेलून बघ !
ज़ीणं - मरणं एक कोडं असतं ,
जाता - जाता एवढं सोडवून बघ !

आठव...

2006-06-27T20:23:00.000-07:00

आठवतं तुला...
आपल्या वह्यांची पानं एकमेकांच्या नावांनी भरून जायची
पेनातली शाई संपली तरी आपलं नाव लिहिणं संपायचं नाही
म्हणून ती किती कंटाळून जायची.
आठवतात तुला ते रस्ते
ज्यांवर आपण एकमेकांना हातांचा आधार देऊन सावरायचो
कधी एकमेकांना हसवायचो
कधी एकमेकांना रडवायचो
आठवतात तुला ते क्षण, त्या आठवणी, ती वह्यांची पाने, ते रस्ते!
पण... कधीच वाटलं नव्हतं
ती वह्यांची पानं आपल्या नावासाठी इतकी आतुर होतील
ते रस्ते इतरांच्या सावल्यांत
आपल्याच सावल्या शोधतील
कधीच वाटलं नव्हतं...
आपण इतके दूर जाऊ की आपलं परतणंच अशक्‍य होईल
कधीच वाटलं नव्हतं तुला, मला, त्या वह्यांच्या पानांना
आणि त्या रस्त्यालासुद्धा; कधीच वाटलं नव्हतं..

कातरवेळ

2006-06-27T20:21:00.000-07:00

दूरवरच्या टेकडीवर सांज निनादत होती
पायथ्याला नागमोडी वाट खुणावत होती
भोवताली एक अनामिक आर्तता दाटली होती
त्या कातरवेळी जेव्हा ती मला भेटली होती.
संध्येला बिलगत होत्या दिवसाच्या कलत्या छाया
सत्याला भूल पडावी असली भासाची माया
स्पर्शाने मंतरलेली सृष्टीच थाटली होती
त्या कातरवेळी जेव्हा ती मला भेटली होती.
वेल्हाळ थवे पक्ष्यांचे घरट्यास आतुरले होते
डोहावरती मौनाच्या हलकेच उतरले होते
प्राणातील व्याकूळ गाणी कंठात साठली होती
त्या कातरवेळी जेव्हा ती मला भेटली होती.
तिमिराच्या काठावरुनी ती चालत जेव्हा आली
आकाश तिच्या रोखाने किंचित उतरले खाली
ती दुरून तशी येताना तारका वाटली होती
त्या कातरवेळी जेव्हा ती मला भेटली होती.
ती याद प्रथम भेटीची अजूनही कुठूनशी उठते
लाटांना आवरताना खडकाचे काळीज फुटते
मी अजून स्थळी त्या जातो जिथे ती धून पेटली होती
त्या कातरवेळी जेव्हा ती मला भेटली होती

वाट पाहतो आहे...

2006-06-27T20:20:00.000-07:00

प्राजक्ताच्या झाडाखाली उभा आहे,
ओंजळीत प्राजक्ताची फुलं घेऊन केव्हाचा!
फुले कोमेजून गेली आहेत,
हे माहीत असूनसुद्धा...
ओल्या मातीच्या मंद सुगंधाबरोबर धुंद होऊन,
वाट पाहतो आहे केव्हाचा,
तू कधीच परतणार नाहीस,
हे माहीत असूनसुद्धा...
तुझी-माझी स्वप्ने पापणीआड दडवून,
वाट पाहतो आहे स्वप्नपूर्तीची केव्हाचा,
स्वप्न पूर्ण होणार नाहीत,
हे माहीत असूनसुद्धा...
आता, उभ्या जगात ठरलो मी वेडा,
वाट पाहतो आहे केव्हाचा, तू वेडावण्याची,
तू वेडावणार नाहीस,
हे माहीत असूनसुद्धा...
पण, आज पुन्हा तू उभी आहेस सांजवेळी,
माझ्या दारी याचक होऊन,
वाट पाहते आहेस दार उघडण्याची,
अवघे प्रारब्ध माहीत असूनसुद्धा...
आता मी तुला भुलणार नाही हे माहीत असूनसुद्धा...